netwerk voor professionals in de sociale woningbouw

Mijn schoonmoeder
Dirk Zuiderveld

ma 24 april 2017

Ze is van ruim voor de oorlog en staat er sinds een paar jaar alleen voor. Zelf zegt ze dat ze materieel niets te klagen heeft, vooral het stadstuintje is haar lust en haar leven. Midden jaren tachtig hebben ze samen hun woning gekocht. Een geschakelde bungalow, drie slaapkamertjes en een toilet dat net te klein is, maar ja je kunt niet alles hebben.

Mijn schoonmoeder redt zich prima en met de grote dingen helpen we haar. Afgelopen winter met het vernieuwen van de dakbedekking, beter isoleren dat hoefde niet meer. Ze heeft geen dikke hypotheek, iets minder dan helft van de vrije verkoopwaarde. Al met al bedragen haar woonlasten iets boven de driehonderdvijftig euro per maand, inclusief verzekeringen, maar zonder reservering onderhoudslasten.

Recent moest ik aan dit bedrag denken. Onder het motto ‘bezint gezamenlijk eer ge begint’ hebben we een nieuwe methode ontwikkeld voor integrale haalbaarheidsstudies voor groot onderhoud. Gezamenlijk identificeren en wegen we alle relevante belangen van klant/gebruiker(s), omgeving en eigenaar. Eerst kernwaarden helder, daarna pas freewheelen over wat te maken. Corporatie heeft de lead, bouwkundige ketenpartners zijn evenals anderen verbonden sleutelspelers.

Een nieuwe methodiek vraagt om een proefrondes. In de pilot zitten ook portiekflats, gebouwd in de periode toen mijn schoonmoeder nog een prille en gewilde twintiger was. Sowieso iets met vocht- en geluidreductie, de (woon)veiligheid verhogen en energetisch kan het ook niet langer.

Het zal niemand verbazen dat blijvende financiële bereikbaarheid de toppositie inneemt op de ladder van klant-, MVO- en assetwaarden. Helaas, in de lichtste versie van onze gewenste variant betalen huurders met een gemiddelde huurtoeslag alleen aan huur al meer dan de totale woonlasten van de geschakelde bungalow. Gelukkig bieden we huurders wel zekerheid, want hun plattegrond blijft 40 jaar hetzelfde en, hosanna, we hebben in 2018 een B-label! Kosten: vijfenveertigduizend euro, bij een nieuwe leegwaarde praktisch gelijk aan haar resthypotheek.

Het is helemaal niet wat we écht willen, toch kiezen we voor dit scenario, anders prijzen we ons letterlijk uit de markt.

Mijn schoonmoeder zal er niet om vragen, maar ik kan iedereen die er wel om vraagt steeds moeilijker uitleggen wat er duurzaam en maatschappelijk verantwoord is aan het op deze manier (energetisch) verbeteren van de woningvoorraad. Het behoort anders.

Reacties

Copyright 2018 Aeneas Media

Deze website maakt gebruik van cookies. Meer informatie AccepterenWeigeren