netwerk voor professionals in de sociale woningbouw

Het is nú tijd om te veranderen
Dionne Verstegen

di 9 juli 2019
artikel

Hoe richt je je processen in om te komen tot een duurzame woningvoorraad? Welke materialen en bouwsystemen gebruik je? Hoe sluit je meer en meer cirkels? Naar de antwoorden op deze en andere vragen zochten we tijdens de tweede Dag van de Circulariteit. Deze keer in de Metaal Kathedraal in Utrecht, waar levensgroot 'Doe iets!' op de gevel staat.

Die oproep tot actie komt van eigenaar Maureen Baas. “Het is nú tijd om te veranderen. We moeten afval transformeren, en uitvindingen ontwikkelen. Neem bijvoorbeeld een toilet dat plas kan recyclen. Met de energie uit jouw kleine boodschap kun je je telefoon zes uur lang opladen. Waarom doen we dat niet? En we hebben andere, creatievere financieringsstromen nodig. Zo heb ik zelf bijvoorbeeld mijn huis omgeruild voor dit gebouw. Maar bovenal moeten we de transitie aangaan, en dan bedoel ik écht aangaan.” In de Metaal Kathedraal gebeurt dit onder andere met een eetbaar landgoed, circulaire buitenkeuken en een afval recyclestation.

Tijd voor onzekerheid

Ook de bouwers zélf moeten veranderen, zo trapt Jack Koch, directeur van Ballast Nedam Zuid vervolgens af. Hij wil dat de sector de transitie aangaat: van bouwer naar energieleverancier, mobiliteitsdeskundige, wereldverbeteraar, gezondheidsdeskundige en bovenal: maker van geluk.

Koch illustreert zijn visie met het project The Green House, een circulair – volledig demontabel - horecapaviljoen met een circulaire business case. In plaats van een traditioneel huurcontract, is er hier sprake van een samenwerkingscontract waarin bijvoorbeeld ook is vastgelegd dat de omgeving gezamenlijk gemanaged wordt. “Als je echt circulair wilt werken dan moet dat met elkaar, door de hele keten. Die samenwerking begint al in de bouw, sterker nog, al in de ontwerpfase. Dat kan alleen als je integraal kijkt naar alles wat er bij zo’n pand komt kijken.”

Andere manier van bouwen

De komende jaren komen er meer woningen, terwijl we tegelijkertijd naar een vermindering van de CO2-uitstoot moeten. Dat schreeuwt volgens Koch om een andere manier van bouwen. “De bouw is een efficiënte productiewereld vol met tradities en principes, maar ook vol met technische innovatie. Het is belangrijk om de productie op een industriële manier te realiseren, om schaalbaar en betaalbaar te zijn. In de manier waarop projecten in samenwerking tot stand komen is al veel veranderd. En toch merk ik dat er in veel samenwerkingen niet optimaal gebruik wordt gemaakt van ieders competenties; er is geen gelijkwaardigheid. De invloed van de drang om traditioneel ‘een productiebedrijf in te kopen voor een prijs en een planning’, dicteert het proces.”

Koch ziet heil in de jongere generatie en pleit ervoor om jonge mensen aan te nemen. “Zij leren nu tijdens hun studie over de maatschappelijke impact in de gebouwde omgeving. Deze kennis moeten we combineren met technische kennis over constructies, etc.” Koch vraagt wie er in het publiek jonger is dan dertig. Er gaan slechts een paar vingers de lucht in. Koch laat twee van hen naar voren komen en legt hen een paar stellingen voor:

Als vastgoedsector zijn we heel goed in het gebruikmaken van de regeltjes. Volgens Tristan Chater, Projectmanager bij Dura Vermeer, weten we binnen de sector de regels meestal zo uit te leggen dat het het meeste geld oplevert. Bij de tweede stelling: wij allen zijn tot veel meer in staat, dan waar we veelal voor worden gevraagd, geeft Anne van Steijn aan dat we veel meer met elkaar aan tafel moeten om samen doelen te stellen. Ook vanuit het publiek wordt gereageerd op deze stelling: “Denk eens terug aan die doos met vormpjes die je als kind had”, zegt Hanneke van der Heijden van Woonstad Rotterdam. “Je wordt als rondje steeds maar weer in het rondje gestopt, maar probeer nou ook een keer als vierkantje te denken.”

Kijkend naar het bouwbesluit, zie je ook weinig ambitie, vindt Koch. “Alles wat we nu maken is in 2050 niet meer duurzaam.” Meer onzekerheid, én meer durven spelen: dat zouden de nieuwe pijlers moeten zijn, aldus Koch. En hij wil best een beetje irritante spelregels opleggen om mensen uit te dagen tot anders kijken en creativiteit. “Niet langer bouwen dan 100 dagen. Niet meer dan 50% nieuw materiaal toepassen. Het gebouw mag niet meer dan xx kW strook verbruiken. Lever 1 extra ding op, iets dat niet is meegenomen in de opdracht. Kortom: daag jezelf en anderen uit om ergernissen te vertalen naar nieuwe spelvormen.” Koch sluit af door alle deelnemers veel onzekerheid en speelplezier toe te wensen.

Volledige
artikel lezen?
het volledige artikel is gratis beschikbaar
voor onze leden. Nog geen lid? meld je
aan bij ons netwerk.

Reacties

xMet het invullen van dit formulier geef je Renda en relaties toestemming om je informatie toe te sturen over producten, dienstverlening en gerelateerde zaken. Akkoord

Copyright 2019 Aeneas Media

Deze website maakt gebruik van cookies. Meer informatie AccepterenWeigeren