netwerk voor professionals in de sociale woningbouw

Vertrouwen en lef: hét recept voor planmatig onderhoud 2.0
Cas de Haan
Cas de Haan

vrij 23 oktober 2015

Mijn laatste column van maart dit jaar sloot ik af met: “…gebleken is dat besparingen van 15 tot 25% haalbaar zijn. Nu is het zaak de eerste ervaringen goed te communiceren, zodat beslissers een gefundeerd besluit kunnen nemen. De markt is er klaar voor, maar opdrachtgevers bepalen de koers.” De ervaring leert dat dit meer dan mogelijk is. Inmiddels zijn we erachter dat we een gemiddelde besparing kunnen realiseren van 24% over twee onderhoudscycli. Waarin de interne procesbesparing bij de opdrachtgever niet eens is meegenomen.

Vol enthousiasme zijn we in juni 2014 begonnen met resultaatgericht samenwerken; de woningcorporatie en drie vastgoedonderhoudsbedrijven. Na een half jaar verscheen er een nuchtere interim-manager van de corporatie op het toneel. Hij wilde graag weten wat deze vorm van samenwerking nou precies opleverde. Een legitieme en vooral duurzame vraag. Zijn credo: 'wij investeren volop in deze samenwerking en het is absoluut wenselijk aan te tonen dat deze samenwerking daadwerkelijk loont'.

Het antwoord op zijn vraag was niet makkelijk te formuleren of aan te tonen. Ten opzichte van wat zet je de financiële vergelijking af, wat is het referentiekader? Vanuit het bestaande Meerjaren Onderhoudsplan (MJOP) of vanuit historische uitgaven van het complex? En moet het goedkoper zijn op objectniveau, op het totale jaarbudget of over twee of drie cycli? Wat ik erg sterk vond van de klant is dat hij het MJOP aan ons had gegeven. We konden anders onmogelijk de besparing aantonen. Lean en mean? Vanzelfsprekend, dat is gewoon de tijdgeest en daar moet je als bedrijf in mee. Maar het is mooi dat je de kans krijgt van je opdrachtgever om het met open vizier te kunnen doen.

Vertrouwen en lef: hét recept voor planmatig onderhoud 2.0

Daar komt bij dat de corporatie budgetzekerheid en garantie op kwaliteit heeft. Met een contract dat te allen tijde door de opdrachtgever is op te zeggen, dus geen langlopende overeenkomst voor tig jaren. Een contract waarbij je gewoon wordt betaald voor het opstellen van de onderhoudsscenario's. Een contract waarbij je je als speler in het team jaarlijks moet bewijzen. Als de MJOP's over drie cycli waren begroot, was de besparing nog hoger uitgevallen. Kortom: het kan goedkoper. Dat geeft mij een kick, een bevestiging dat deze vorm van samenwerken loont. In mijn vorige column was ik hier al van overtuigd; fantastisch dat nu blijkt dat ook echt kan.

Qua proces is het zo ingericht dat we op objectniveau en jaarbudget uniform aantonen wat de besparingen zijn. En mochten ze er niet zijn dan hebben we de uitgangspunten vastgelegd voor de toekomst. Risico's zijn benoemd en prestaties staan vast. We hebben het lef gehad het anders te doen en vertrouwen gehad in de expertise van de betrokken partijen. Deze opdrachtgever had de opgave goed geformuleerd, goed geselecteerd en zich kwetsbaar opgesteld. Wat mij betreft niet alleen dé opdrachtgever, maar ook de werkgever van de toekomst.

Directeur Caspar de Haan

Reacties

Copyright 2019 Aeneas Media

Kom je ook naar de Dag van de Bewoner?

Dompel je op 14 november  onder in de wereld van bewonerscommunicatie aan de hand van inspirerende voorbeeldcases en discussies met medevakgenoten.

Bekijk het programma

Deze website maakt gebruik van cookies. Meer informatie AccepterenWeigeren